شعر و ادبیات -

گزیده ای از اشعار اعضای انجمن که در برنامه های مختلف خوانده شده است .

کامبیز نادری ( شعر پدر )

خسته اي از اين همه غم
اين همه زور
تمام لذتات شده صحبت خاطرات دور

قلب تو از ترانه بود
چرا به نوحه سر شده
چي شد که باز اسير يک قسمت در به در شده

کوه صبور سر به زير
چرا دلت غمين شده
چرا نگاه عاشقت دربه در زمين شده
اين همه نقش بي کسي
اين همه طرح بي اميد
کي ، تو کدوم قسمت تلخ
تو رو به اين قصه کشيد
نگات چطوري پينه بست
کي قلبتو به دشنه داد

کدوم کوير ناگذير
تو رو به باد تشنه داد
خروس نخونده تو کوچه
صداي گامت مي پيچه
انگار اذون همت که از قدومت مي پيچه
از کي مدام قصه مي گي
کدوم نگاه بي طپش
يه ذره از تار موتو به عالمي نميدمش

کي تو رو جبران مي کنه
واسه نگاه عاشقم
وقتي که نبض تو مدام
مي زنه تو دقايقم

مي شينه ذرات سکوت
تو خستگيت مثله غبار
مي لرزه انگار تو نگات
يه موج گرم و بي قرار
کوچه سرد و باد و برف
خلوت تلخ و بي کسي
و .../

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

فرشید سلحشور

چشمانت آرامش هزار ساله ام
و نگاهت فراواني عشق
بازوانت ناجي دلتنگي ام
و شانه هايت فرصتي براي گريه کردن
آغوشت رهايم مي کند از دغدغه هاي دود و آهن و آدم
و من امروز محتاج تر از هميشه
در آرزوي تبسم مادرانه ات
و شانه هايي که اشک هايم را پاک کند./

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

محمد فروزنده ( از مجموعه شعر ایشان)

۱) زن رفت
مرد ماند و سکوت ميان دو فنجان
...
۲) بابا آب
بابا نان
مادر همان روزها از قلم افتاد
...
۳) مترسک در انتظار کلاغ ها
کلاغ ها در پي خبر تازه براي مترسک./

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

استاد حکمت سلیمی

عشق را زنداني نکنيم در پس ديوار تعصب
پشت دره هاي غرور
زير آوار منيت
بگذار که در رهگذر عمر شکوفا بشود
هر گل احساس که از عشق برويد .
آدمي زاده احساس خداست
و شرابي ست که در شاخه تاکي جاري ست
و حضوري ست طربناک به تاييد شقايق
گل سرخ ، زنبق آبي
و نوائي ست که در حنجره فاخته اي شيداست
و طلوعي ست از آن شمع حقيقت که در انفاس مسيحاست .
مرز هر عاطفه محدود به خود ديدن نيست
و خدايي ست در اين عاطفه نامحدود
که نزديک تر از نبض حيات من و توست
و در او عشق فراوان جاري ست
و در او عشق فراوان جاري ست ./

ـــــــــــــــــــــــــــــ

امیر بختیاری

نقطه سرخط ، زندگي خوب است
اگر چه با دلي پرخون ، اگر چه در بن بست

همين که دل به نگاه تو بسته ام زيباست
تمام وسوسه ي زنده بودنم اين است

من و تو از نفس گرم عشق مي گفتيم
که عقل با سبدي نان به جمع ما پيوست

نگاه هاي تو رفتند و من غريب شدم
و بند بند دلم زير بار درد گسست

دوباره دست به دامان عشق خواهم شد
چرا که در قفس عقل مي روم از دست

تمام ، نقطه سر خط ، نقطه چين يعني_
که بغض راه گلويم را به سختي بست ./

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

خانم تقی زاده

يادش به خير خلوت آن کوچه هاي خيس
شعله هاي عشق تو در آن هواي خيس

افسوس مانده قصه ي آن روزهاي خوب
در دست هاي فاصله ، اين ماجراي خيس

حالا دوباره ياد تو در من دويده است
بعد از عبور مبهم آن سال هاي خيس

حالا که آمدي ، من و تو ما نمي شويم
با هم غريبه ايم از آن انتهاي خيس

تا عکس کهنه تو بماند خداي من
با اشک مي پرستمت اينجا ، خداي خيس ./

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

علی شیرزاد

چون شاه شطرنج گيج و مات
کز هر طرف مي رود راه بسته است
در جوار تخت سلطاني
ستون دست هايش
زانوان خم کرده در سينه
و سيگاري که گهگاهي پر مي شود از نور و باز
خاکسترش باقي ست

صداهايي که مي پيچند در قالبي واهي
سکوت لحظه هايش بي شمار و تار
نعش ، نعش سربازان
همان پاسداران قلعه و پيلان
نعش اسب رم کرده با تزوير
نعش آن فرزين با تدبير
فکنده تاج و سر در گريبان برده و غمگين
دلش تنگ و کارش زار
روزهاي بي توام
مي شود تکرار ./

+نوشته شده در دوشنبه 11 شهریور1387ساعت2:18توسط یسنا |